HjemGrupperSnakMereZeitgeist
Søg På Websted
På dette site bruger vi cookies til at levere vores ydelser, forbedre performance, til analyseformål, og (hvis brugeren ikke er logget ind) til reklamer. Ved at bruge LibraryThing anerkender du at have læst og forstået vores vilkår og betingelser inklusive vores politik for håndtering af brugeroplysninger. Din brug af dette site og dets ydelser er underlagt disse vilkår og betingelser.

Resultater fra Google Bøger

Klik på en miniature for at gå til Google Books

Indlæser...

In Defense of Food: An Eater's Manifesto (2008)

af Michael Pollan

Andre forfattere: Se andre forfattere sektionen.

MedlemmerAnmeldelserPopularitetGennemsnitlig vurderingOmtaler
7,6172071,218 (4.02)177
"Eat food. Not too much. Mostly plants." These simple words go to the heart of food journalist Pollan's thesis. Humans used to know how to eat well, he argues, but the balanced dietary lessons that were once passed down through generations have been confused and distorted by food industry marketers, nutritional scientists, and journalists. As a result, we face today a complex culinary landscape dense with bad advice and foods that are not "real." Indeed, plain old eating is being replaced by an obsession with nutrition that is, paradoxically, ruining our health, not to mention our meals. Pollan's advice is: "Don't eat anything that your great-great grandmother would not recognize as food." Looking at what science does and does not know about diet and health, he proposes a new way to think about what to eat, informed by ecology and tradition rather than by the nutrient-by-nutrient approach.--From publisher description.… (mere)
Indlæser...

Bliv medlem af LibraryThing for at finde ud af, om du vil kunne lide denne bog.

Der er ingen diskussionstråde på Snak om denne bog.

» Se også 177 omtaler

Engelsk (201)  Spansk (2)  Hollandsk (1)  Fransk (1)  Italiensk (1)  Alle sprog (206)
Viser 1-5 af 206 (næste | vis alle)
Excellent overview of food and how we should consume it for a better, healthier life. ( )
  SteveCarl | Jun 24, 2024 |
Pollan advises that we eat whole, rather than processed, foods. He reminds us of various food studies, backed by government supporters, that were eventually determined to be very bad advice--such as the advice to replace Butter with Margarine. He also warns that the recommended fruits and vegetables should ideally come from local Farmers Markets to increase the likelihood of freshness and proper farming practices. His advice seems logical, so yeah, I'd recommend this book. ( )
  TraSea | Apr 29, 2024 |
Het boek heeft 3 hoofdstukken:

1. Het tijdperk van het nutritionisme
2. Het westerse voedingspatroon en de beschavingsziekten
3. Het nutritionisme de baas worden

1. Het tijdperk van het nutritionisme

Het tijdperk van het nutritionisme gaat over de aanpak in de V.S. om één bepaalde chemische stof in een voedingsproduct aan te wijzen als de oorzaak van chronische ziekten waaraan mensen kunnen sterven o.a. hart- en vaatziekten; diabetes; beroerten en bepaalde soorten kanker. Het nutritionisme gaat ervan uit dat als er maar één stof gevaarlijk is, en een voedingsproduct het niet bevat, dat veilig zou zijn.

Pollan verwijst naar de marketing van de voeding- en drankenindustrie in de V.S., die al sinds 1945 grote budgetten besteedde (vb. 32 miljard $ in 2007) aan reclame om haar winsten te maximaliseren. En vermits de meningen doorheen de tijd veranderden over welke chemische stoffen gevaarlijk zijn, moest de reclame geregeld aangepast worden.

Tussen het einde van WO II en 1976 nam de consumptie per persoon per dag af, van dierlijke vetten uit alle bronnen van 84 naar 71 pond/jaar, terwijl die van vetten uit zaadolie bijna verdubbelde. De Amerikanen leken zich “verstandiger” te voeden, maar kregen toch meer hartaanvallen: 217 000 in 1945 en 500 0000 in 1960

Pollan vermeldt een belangrijke reden waarom het in de V.S. de richting van het nutritionisme is uitgegaan. De senaatscommissie “Voeding en menselijke behoeften” onder het voorzitterschap van senator George McGovern, had in de jaren 70 de opdracht om ongezonde voeding uit te bannen. Ze vatte haar hoorzittingen samen in “Dietary Goods for the United States”. Na WO II waren hart- en vaatziekten in de V.S. enorm gestegen, terwijl bepaalde andere culturen van wie het traditioneel voedingspatroon voornamelijk uit planten bestond, en dat niet hadden gewijzigd, opvallend weinig van die ziekten hadden.
Tijdens de wereldoorlog waren vlees- en melkproducten in de VS gerantsoeneerd, en was het aantal hartaandoeningen in de V.S. scherp gedaald. Na de oorlog waren ze opnieuw sterk toegenomen. De commissie riep op om de “consumptie van rood vlees en zuivelproducten te beperken”. De vlees- en de zuivelindustrie bekritiseerde die oproep heel sterk. Ze dwongen McGovern om de aanbeveling te herschrijven als: “Kies vlees-, gevogelte- en vissoorten die uw consumptie van verzadigd vet verminderen.”Er werd niet verwezen naar “voedsel” maar naar “voedingsstoffen”.

De vleeslobby slaagde erin de herverkiezing van McGovern te verhinderen bij de eerstvolgende senaatverkiezingen in 1980. Sinds toen werden de voedingsrichtlijnen van de overheid niet meer geschreven in taal die iedereen begreep: het ging niet meer over “natuurlijke voedingsmiddelen” maar over “voedingsstoffen”. Weinig Amerikanen begrepen het verschil, behalve de producenten van sucrose die in Washington een actieve suikerlobby hadden.

Pollan legt de verschillen uit tussen nutritionisme en voedingsleer. Nutritionisme is geen wetenschap, maar een ideologie die hypothesen aanneemt die niet afdoend wetenschappelijk onderzocht waren, zoals “voedsel is de som van zijn voedingsbestanddelen”. En die stelt dat voedsel in de eerste plaats nodig is om het lichaam gezond te houden, en dat daarom elke voedingsstof moet worden ingedeeld in “gezond” of “ongezond”. Het nutritionisme rechtvaardigt het industrieel bewerken van voedsel met de suggestie dat door een “verstandige” toepassing (toevoegen van gezonde voedingsstoffen) overbewerkt voedsel nog voedzamer kan gemaakt worden dan echt voedsel.

De kritiek van moleculair biologe en voedingsdeskundige Marion Nestle van New York University op de voedingswetenschap (https://en.wikipedia.org/wiki/Marion_Nestle ) is dat die meestal de invloed van één enkele voedingsstof bestudeerd buiten de context van het voedsel waarin die zou kunnen voorkomen; het voedsel uit de context van het voedingspatroon; en het voedingspatroon uit de context van de levensstijl.

De methodes die gebruikt worden om de invloed van een voedingspatroon op de gezondheid te bestuderen zijn in oplopende orde van betrouwbaarheid:
1. een gevallen – controle studie
2. een cohort studie
3. een interventie – experiment

De goudstandaard in voedingsonderzoek is een interventiestudie op grote schaal.
Het Womens Health Initiative is de grootste en de meest bekende interventiestudie In de V.S. .
De populatie werd in twee even grote groepen verdeeld. De “interventie” groep veranderde zijn voedingspatroon op de voorgeschreven manier, en de “controle” groep werd verondersteld te blijven eten zoals ze dat al deden.
Beide groepen werden jarenlang opgevolgd om erachter te komen of hun voedingspatroon samenhangt met een aantal chronische ziekten.
De Womens Health Initiative onderzocht gedurende 8 jaar in totaal 49.000 vrouwen tussen 50 en 75 jaar oud, om de invloed te achterhalen van hun dieet op borstkanker; dikke – en endeldarmkanker; en hart- en vaatziekten.
40 % ( 2 van de 5 deelgroepen) van de vrouwen moest hun consumptie van vetten verminderen tot 20 % van hun totale calorieën/dag.

The New York Times maakte de resultaten bekend onder de titel: “ Studie wijst uit: vetarm dieet vermindert risico op hartziekte niet!”

De studie had een aantal onvolkomenheden: men bestudeerde het vet in de voeding van de proefpersonen, maar hield geen rekening met het soort voedsel dat ze aten vb. vlees of zuivel.
Daardoor konden de deelnemers overschakelen naar producten met minder dierlijk vet. Er werd ook geen onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten vet.
Vb. olijfolie of visolie hebben niet hetzelfde effect als vet uit magere platte kaas, kipfilet of margarine.
Volgens validatie studies achteraf, aten 20 tot 33 % van de deelnemers meer dan ze op hun vragenlijst hadden ingevuld.

Besluit: dertig jaar nutritionistisch advies [ van 1978 tot 2012], heeft de V.S. burger gemiddeld dikker en zieker gemaakt, en slechter gevoed.

2. Het westerse voedingspatroon en beschavingsziekten

In de zomer van 1982 startte Kerin O’Dea een geniaal experiment in de bush in Australië, niet ver van Derby.
Een tiental Aboriginals van middelbare leeftijd, die leefden in blanke steden in Australië, en overgewicht en diabetes type 2 hadden, gingen voor het onderzoek naar een Aboriginal nederzetting.
Kon een korte tijd leven naar hun traditionele gewoonten, hen genezen van die Westerse beschavingsziekten?
Door alleen de rol van het voedingspatroon te bestuderen, vermeed O’Dea discussies rond tegenstrijdige theorieën over specifieke voedingsmiddelen.
De grote hoeveelheid geraffineerde koolhydraten die ze in de stad aten, werden daar 7 weken lang vervangen door eten en drinken (water) dat ze zelf in de bush gejaagd of verzameld hadden.
De evolutie van hun gezondheid werd gemeten aan de hand van lichaamsgewicht, bloeddruk, en bloedstalen voor analyse van triglyceriden en andere parameters.
Na 7 weken in de bush, was hun diabetes sterk verminderd of volledig weg.

Ook op andere plaatsen en in andere culturen werd begin 20e eeuw vastgesteld dat - wanneer de lokale bevolking Westers begon te leven en te eten -
ze de Westerse beschavingsziekten snel en meestal in een hevige vorm kregen.

Omgekeerd viel het een aantal Westerse medici op, dat Westerse beschavingsziekten niet voorkwamen bij de lokale bevolking in overzeese gebieden: Albert Schweizer en Denis P. Burkit in Afrika;
Robert McCarrison in Indië; Samuel Hutton bij eskimo’s in Labrador; antropoloog Aleš Hrdlička bij de indianen in Amerika; tandarts Weston A. Price bij indianen in Peru,
Aboriginals in Australië en Zwitsers die in moeilijk toegankelijk bergland woonden.
Zij kwamen daar weinig of geen hartziekten tegen, geen diabetes, kankers, overgewicht, hoge bloeddruk, beroerten, ontstoken blinde darm, tandbederf, spataderen, aambeien of maagzweren.
Pas wanneer de inboorlingen als blanken begonnen te leven en geraffineerd tarwemeel (wit brood), en suiker en andere soorten “voedsel dat lang kon bewaard worden” aten,
kregen ze “Westerse” ziekten in de volgorde: obesitas > diabetes type 2 > hoge bloeddruk , beroerten en hartziekten.

De tandarts Weston Price meende dat mensen die enkel vlees van wilde dieren aten, in het algemeen gezonder waren dan akkerbouwers,
die vooral granen en ander plantaardig voedsel aten. Hij zag ook ecologische verbanden tussen voeding en gezondheid.
De kwaliteit van het eten wordt bepaald door de bodem waarop het gekweekt wordt en de stoffen en organismen die erin zitten, en een optimale hoeveelheid zonne-energie.

De industriële voedingsindustrie verbrak de directe band tussen het voedsel dat de lokale bevolking at en de lokale bodem waarop het gekweekt werd.
De kritiek op het verbreken van die band verstomde tijdens WO II, omdat veel mensen de oorlog moesten overleven op industrieel voedsel.
Na WO II schakelden fabrieken - die tijdens de oorlog buskruit hadden gemaakt - om naar kunstmest, en producenten van zenuwgas, naar pesticiden.
Zo begon in de V.S. de industrialisering van de landbouw.
Pas bij de opkomst van de biologische landbouw aan het einde van de jaren 60, werden er vragen gesteld bij de industriële voedselketen.

Onze gezondheid hangt af van de “gezondheid” van het voedselweb waarvan we deel uitmaken.
Met onze reuk, onze smaak en ons zicht leren we herkennen of een voedingsmiddel “rijp” is om opgegeten te worden.
Rijp fruit geurt en smaakt anders dan bijna rijp, of bijna rot. In het Westerse voedingspatroon bedriegen kunstmatige aroma’s, synthetische zoetstoffen en kleuren onze zintuigen.
Het Westerse patroon ontstond pas 150 jaar geleden, na een aantal abrupte veranderingen in onze voeding en in onze relatie met eten.

Granen zijn geraffineerde voedingsmiddelen geworden, die hoofdzakelijk koolhydraten bevatten.
Ze werden langer houdbaar nadat in 1870 de kiem van het graan verwijderd werd door te malen met metalen walsen i.p.v. met molenstenen.
De vluchtige olie uit de kiem wordt ranzig wanneer die door zuurstof uit de lucht wordt geoxideerd. Het meel krijgt dan een grauwe kleur.
Zonder kiem blijft het meel wit. Zo konden maalderijen groter en efficiënter worden.
Stoommachines dreven de walsen aan, het meel kon langer opgeslagen en verder vervoerd worden.

Witte rijst en maïsmeel werden rond dezelfde tijd ontwikkeld. Toen de kiem ervan bij het malen verwijderd werd, bleek witte rijst beriberi en maïsmeel pellagra epidemieën te veroorzaken
bij arme mensen die bijna uitsluitend rijst of maïsmeel aten. De reden was een tekort of het volledig ontbreken van vitamine B1 resp. B3 in hun voeding.
De oorzaak werd pas in 1930 gevonden, waarna er na het malen terug vitamine B1 resp. B3 toegevoegd werd.

Voedingswetenschappers weten al jaren dat voeding met volkoren meel het risico op diabetes, hartziekten en darmkanker verkleint.

Duizenden variëteiten van planten en dieren verdwenen in de afgelopen eeuw uit de handel omdat industriële landbouw zich concentreert
op een beperkt aantal plantenvariëteiten met een hoge opbrengst (vaak gepatenteerd), die machinaal geoogst en bewerkt kunnen worden.
Die werden in alsmaar grotere monoculturen gekweekt met als belangrijkste maïs en soja.
Maïs zet zonlicht en kunstmest vooral om in koolhydraten, en soja in vet en eiwit.
Beiden werden en worden in de V.S. ook gesubsidieerd door de overheid.

Tegenwoordig komt de helft van de kunstmatige zoetmiddelen uit maïs, en drie kwart van de plantaardige oliën in onze voeding uit soja.
Een groot deel ervan wordt gebruikt in voer voor voedseldieren, de rest komt bijna uitsluitend in industrieel bewerkt voedsel voor de mens terecht.
Het bedrijfsmodel van de voedingsindustrie werd “toevoegen van waarde” aan goedkope grondstoffen
en ze samenvoegen in een eindeloze reeks verpakte, industrieel bewerkte voedingsproducten.

In 2003 verscheen “Nutrients, Foods and Dietary Patterns as Exposures in Research.
A Framework for Food Synergy/ David R. Jacobs & Lyn Steffens / American Journal of Clinical Nutrition/ 2003, 78 (suppl.) 5085 -135.
De auteurs stellen daarin dat verschillende granen en hun onderdelen synergetisch werken:
een natuurlijk voedingsmiddel dat meer is dan de som van zijn voedingsstoffen.
Dat idee werd door de voedselindustrie niet op gejuich onthaald.
Er wordt meer verdiend met het bewerken van voedsel dan door het voedsel in zijn geheel te verkopen.

3. Het nutritionisme de baas worden

De theorieën over de oorzaken van de ziekten van het Westerse voedingspatroon zijn meestal werkhypothesen die nog bewezen moeten worden.
Over de gevolgen is men het eens: wie eet volgens het Westerse voedingspatroon maakt meer kans op bepaalde chronische ziekten.

De theorieën komen de voedingsindustrie en de medische sector in de praktijk goed uit.
De voedingsindustrie kan er een aangepaste lijn voedingsproducten mee aanprijzen.
Voor de Pharma-industrie en de behandelende artsen betekent dat er nieuwe geneesmiddelen en aangepaste behandelingsmethoden komen,
waaraan ze meer verdienen, dan aan mensen die eten volgens een gezond niet Westers voedingspatroon.

In de voedselketen zijn alle schakels met elkaar verbonden:

- een gezonde bodem zorgt voor gezonde planten,
- die gegeten worden door gezonde grazende dieren, waarvan we het vlees eten,
- wat onze gezondheid bevordert naar lichaam en geest.

Wat volgt gaat over wat je best eet, over hoe je eet, en hoe dat voedsel wordt geproduceerd.
Goed eten vergt meer tijd, moeite en middelen, dan het snelle, goedkope en gemakkelijke eten op zijn Amerikaans.
(uit de supermarkt in de magnetron thuis, of in het Fast Food restaurant)

Kort samen gevat : “ Eet echt voedsel. Niet teveel. Vooral planten.”

Hierna volgen een aantal manieren van denken over voedsel, die bij het boodschappen doen van pas komen
om te beslissen welk voedsel je koopt, en bij het koken welke schotels je gaat klaarmaken.
Verschillende maaltijden kunnen daarvan het resultaat zijn, die allemaal “gezond” zijn.

“Eet echt voedsel”

Drie generaties geleden begonnen supermarkten in de V.S. industrieel bewerkt voedsel te verkopen.
Als je grootmoeder (moest ze nog leven) vandaag in de supermarkt iets niet als voedsel zou herkennen, zal het waarschijnlijk industrieel bewerkt voedsel zijn. Koop dat niet.

[ Eigen commentaar: Industrieel bewerkt voedsel is een andere categorie dan voedsel dat met een “natuurlijk” proces langer houdbaar is gemaakt.
Die natuurlijke methodes hebben een uitwerking die sinds honderden tot duizenden jaren bekend is,
omdat ze door voldoende grote aantallen mensen gegeten of gedronken werden. Bv. kaas of yoghurt of tofoe maken. Bier brouwen, en wijn maken doen we al lang,
maar bier in flessen werd een eeuw geleden pas gepasteuriseerd en met kroonkurken luchtdicht afgesloten om het bier lang houdbaar te maken.
En wijn in een “bag in a box” kennen we in België nog maar sinds een jaar of dertig. Daarin blijft wijn goed tot 4 weken na het openen,
in een klassieke glazen wijnfles maar 1 tot 2 dagen na het ontkurken. Maar een "bag in a box" is niet geschikt om wijn nog jaren in te laten rijpen.

bv. We weten dat een beetje alcohol drinken de tongen losser maakt, wat sociaal geapprecieerd wordt.
Veel alcohol drinken maakt iemand een melancholische huilebalk, of een grapjas, of een gevaarlijke ruziemaker, of iemand die direct in slaap valt en zijn roes uitslaapt.
En dat brandalcohol (Methanol) levensgevaarlijk is. Drinkalcohol (Ethanol) is een grootte orde minder gevaarlijk, maar kan leiden tot delirium tremens.

Voedsel waarvan de producent wil verdoezelen dat hij goedkopere, minderwaardige stoffen gebruikt heeft met minder of een slechtere smaak, geur, en kleur dan het origineel,
gebruikt kunstmatige smaak-, kleur- en geurstoffen om dat te verdoezelen. Ik verwacht niet dat ze daardoor beter en even gezond worden dan het origineel.
En zeker niet als er stoffen inzitten om de "houdbaarheid" te verlengen.]

“Koop op een boerenmarkt waar voedsel uit de naaste omtrek verkocht wordt, of bij de producent, geoogst vlak voor het “rijp” is”.
Een kleine gediversifieerde boerderij kan gemakkelijker zonder pesticiden kweken, dan grote monoculturen: die kunnen niet zonder.
Direct contact op de boerenmarkt tussen consument en producent, over het hoe en waarom van de kweek,
zorgt ervoor dat de boer weet wat de koper wenst, die het zelf zal klaarmaken en opeten.
Het geeft de boer de kans om de voordelen van zijn producten in vergelijking met die van monoculturen uit te leggen.
Zodra je dat doet, wordt productverantwoordelijkheid een dagelijkse kwestie in een menselijke relatie, in plaats van regelgeving, etikettering of juridische aansprakelijkheid.

“Eet veel planten, bij voorkeur bladeren.”

Groene planten maken anti-oxidanten aan om de zuurstof die tijdens de fotosynthese vrijkomt in hun bladeren te binden.
Vitamine C en ascorbinezuur zijn anti-oxidanten die bij de mens vrije radicalen binden die vrij komen bij celdeling,
en die de lever enzymen laten maken die dat ook doen.
Mensen die veel bladgroenten en rijp fruit eten hebben daardoor minder last van kankers.

Een ander voordeel is dat er minder calorieën in het blad dan in de zaden van planten zitten.
Wanneer plantenzaden verder worden “geraffineerd” en zonder de bladeren worden opgegeten leidt dat op termijn tot gezondheidsproblemen.

Voedseldieren die in de wei grazen, hebben gezondere lichaamsvetten ( meer Ω 3 vetten en linolzuur, en minder Ω 6 en verzadigde vetten)
in hun vlees en hun melk of hun eieren (kippen en eenden).

Om terug te komen op de omnivoor mens: eet vers en gevarieerd. Hoe groter de diversiteit van wat je eet,
hoe groter de kans dat je alle bestanddelen van een gezonde voeding binnen gekregen hebt.
En vers is belangrijk. Diepvriezen enkele uren na het oogsten is bijna even goed als vers.

Ga niet op zoek naar de “unieke” succesfactor in traditionele diëten.
Een dieet is meer dan de som van de delen, de ingrediënten die erin voorkomen.
Het verwijderen van één bepaalde voedingsstof [vb. gluten] vernietigt de merites van het dieet niet.

Hoe een cultuur eet, kan even belangrijk zijn voor de gezondheid als wat die cultuur eet.
Fransen eten ook verzadigde vetten en drinken graag een passende wijn bij het eten.
Wat sommigen niet zien is dat ze heel anders met eten omgaan. Ze eten zelden snacks tussendoor,
en ze eten graag liefst samen met anderen (familie en vrienden). Ze besteden veel tijd aan dat samen eten en praten.
Ze eten kleine porties en scheppen niet nog eens op. Waardoor ze gemiddeld minder calorieën eten dan Amerikanen.
Ze vinden de kwaliteit van het eten belangrijk en willen daar meer voor betalen.

Eigen commentaar

1. Het gehalte aan bona fide wetenschap t.o.v. stemmingmakerij bij de gebruiker / kiezer/ en bij het lobbyen bij de overheid moet goed nagetrokken worden :
de wens is meestal de vader van de gedachte.
2. Moleculair clonen en genetisch manipuleren van planten (v.b. Round-Up Ready planten) gebeurt al sinds 1986-87
o.a. door het Gentse Plant Engineering Systems van prof. dr. Marc van Montagu en prof. dr. Jozef (Jeff) Schell van de U-Gent.
Schell was voormalig directeur aan het Max-Planck-Instituut (Keulen). GPS werd in 2002 over genomen door Bayer CropScience.
Het schaap Dolly werd in 1996 gecloond in het Roslin Institute in Schotland.
In 2003 was 85% van het menselijk genoom bekend. In 2023 bijna 100 % van zowel het X chromosoom en het Y chromosoom.
Een hedendaags voorbeeld van iemand die de microbiële ecologie een eind vooruit heeft gebracht is de boerenzoon prof. dr. ir. Willy Verstraete.
Van 1979 tot aan zijn emeritaat in 2011, was hij hoogleraar en diensthoofd van LabMet ( Laboratorium van Microbiële Ecologie en Technologie) aan de Universiteit van Gent (bio-ingenieurs).
Zijn specialisme waren processen met gemengde micro-organismen, zoals afvalwaterzuivering, afvalcompostering en bio-remediëring van bodemverontreiniging.
Veel wetenschappelijke vorderingen die verband houden met wat mensen eten en verteren, zijn recent. Sommige zelfs van na 2012, de publicatiedatum van het boek van Pollan.

3. Ik vroeg me af hoe het komt dat in de V.S. het planten van tarwe, maïs, en soja door de overheid betoelaagd werd en nog altijd wordt?
Dat blijkt al heel lang zo te zijn. Kan het te maken hebben met de hogere kosten die eigenaars van plantages in de Zuidelijke staten
- na de overwinning van de Noordelijken in 1865 en het afschaffen van de slavernij - aan hun boerenknechten moesten betalen?
En/of - in het geval van vleesproductie – omdat het de Noordelijken goed uit kwam.
Ze dachten en ondernamen meer “industrieel” dan de Zuidelijken - zoals uit de volgende twee Wikipedia artikelen blijkt.

The Meat-packing Industry

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Meat-packing_industry
Before the Civil War, the meat industry was localized, with nearby farmers providing beef and hogs for local butchers to serve the local market.
Large Army contracts during the war attracted entrepreneurs with a vision for building much larger markets.

The 1865–1873 era provided five factors that nationalized the industry:

1. The rapid growth of cities provided a lucrative new market for fresh meat.
2. The emergence of large-scale ranching, the role of the railroads, refrigeration, and entrepreneurial skills.
3. Cattle ranching on a large-scale moved to the Great Plains, from Texas northward.
4. ...

In Milwaukee, Philip Armour, an ambitious entrepreneur from New York who made his fortune in Army contracts during the war,
partnered with Jacob Plankinton to build a highly efficient stockyard that serviced the upper Midwest.
Chicago built the famous Union Stockyards in 1865 on 345 swampy acres to the south of downtown.
Armour opened the Chicago plant, as did Nelson Morris, another wartime contractor.
Cincinnati and Buffalo, both with good water and rail service, also opened stockyards.
Perhaps the most energetic entrepreneur was Gustavus Franklin Swift, the Yankee who operated out of Boston
and moved to Chicago in 1875, specializing in long distance refrigerated meat shipments to eastern cities.[2]

A practical refrigerated (ice-cooled) rail car was introduced in 1881. This made it possible to ship cattle and hog carcasses,
which weighed only 40% as much as live animals;
the entire national market, served by the railroads, was opened up, as well as transatlantic markets using refrigerated ships.
Swift developed an integrated network of cattle procurement, slaughtering, meat-packing, and shipping meat to market.
Up to that time, cattle were driven great distances to railroad shipping points, causing the cattle to lose considerable weight.
Swift developed a large business, which grew in size with the entry of several competitors.[3]

Environmental impacts of animal agriculture

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Environmental_impacts_of_animal_agriculture
./.. Despite the wealth of environmental consequences listed above [ land use; water use; water pollution; air pollution; ... ],
local US governments tend to support the harmful practices of the animal production industry due to its strong economic benefits.
Due to this protective legislature, it is extremely difficult for activists to regulate industry practices and diminish environmental impacts.
...
EINDE ( )
  KoenvMeulen | Feb 25, 2024 |
I think everyone should read this book, because it makes you change the way you think about food, one of the most basic (and important!) things in life. Food, and also knowledge of food, is underrated.

The book gives a pretty good summary of the development of the (not necessarily evil) foodindustry, and also explains why we think about food the way we do. In the last part of the book, [a:Michael Pollan|2121|Michael Pollan|http://photo.goodreads.com/authors/1258275549p2/2121.jpg] gives quite a few guidelines to improve how and what you eat.

The writer (who is not a foodexpert, but a philosopher and a journalist and also clearly someone with a good deal of common sense) puts all the information in the propper historical context, and the list of sources in the back of the book is impressive.

Always eat at a table. No, a desk is not a table.

And now, for [b:The Omnivore's Dilemma|3109|The Omnivore's Dilemma A Natural History of Four Meals|Michael Pollan|http://photo.goodreads.com/books/1309200117s/3109.jpg|3287769]. :) ( )
  jd7h | Feb 18, 2024 |
What an incredibly infuriating read. The thought that our very health has been compromised by the pursuit of profit absolutely infuriates me. The research that Pollan presents to support his argument that the Western diet is the root of the vast majority of our chronic health issues is highly persuasive.

Give up the refined sugars, heavily processed startches and food-like substances. Real food is the way to go. Your body will thank you for it. ( )
  GordCampbell | Dec 20, 2023 |
Viser 1-5 af 206 (næste | vis alle)
ingen anmeldelser | tilføj en anmeldelse

» Tilføj andre forfattere (5 mulige)

Forfatter navnRolleHvilken slags forfatterVærk?Status
Michael Pollanprimær forfatteralle udgaverberegnet
Brick, ScottFortællermedforfatternogle udgaverbekræftet
Vlek, RonaldOversættermedforfatternogle udgaverbekræftet
Du bliver nødt til at logge ind for at redigere data i Almen Viden.
For mere hjælp se Almen Viden hjælpesiden.
Kanonisk titel
Originaltitel
Alternative titler
Oprindelig udgivelsesdato
Personer/Figurer
Vigtige steder
Vigtige begivenheder
Beslægtede film
Indskrift
Tilegnelse
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
For Ann and Gerry,
With gratitude for your loyal friendship
and inspired editing
Første ord
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
Eat food. Not too much. Mostly plants.
Citater
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
…the "what to eat" question is somewhat more complicated for us than it is for, say, cows. Yet for most of human history, humans have navigated the question without expert advice. To guide us we had, instead, Culture, which, at least when it comes to food, is really just a fancy word for your mother.
Sidste ord
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
(Klik for at vise Advarsel: Kan indeholde afsløringer.)
Oplysning om flertydighed
Forlagets redaktører
Bagsidecitater
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
Originalsprog
Canonical DDC/MDS
Canonical LCC
"Eat food. Not too much. Mostly plants." These simple words go to the heart of food journalist Pollan's thesis. Humans used to know how to eat well, he argues, but the balanced dietary lessons that were once passed down through generations have been confused and distorted by food industry marketers, nutritional scientists, and journalists. As a result, we face today a complex culinary landscape dense with bad advice and foods that are not "real." Indeed, plain old eating is being replaced by an obsession with nutrition that is, paradoxically, ruining our health, not to mention our meals. Pollan's advice is: "Don't eat anything that your great-great grandmother would not recognize as food." Looking at what science does and does not know about diet and health, he proposes a new way to think about what to eat, informed by ecology and tradition rather than by the nutrient-by-nutrient approach.--From publisher description.

Ingen biblioteksbeskrivelser fundet.

Beskrivelse af bogen
Haiku-resume

Aktuelle diskussioner

Ingen

Populære omslag

Quick Links

Vurdering

Gennemsnit: (4.02)
0.5
1 13
1.5 2
2 46
2.5 16
3 295
3.5 72
4 730
4.5 72
5 483

Er det dig?

Bliv LibraryThing-forfatter.

 

Om | Kontakt | LibraryThing.com | Brugerbetingelser/Håndtering af brugeroplysninger | Hjælp/FAQs | Blog | Butik | APIs | TinyCat | Efterladte biblioteker | Tidlige Anmeldere | Almen Viden | 208,599,522 bøger! | Topbjælke: Altid synlig