HjemGrupperSnakMereZeitgeist
På dette site bruger vi cookies til at levere vores ydelser, forbedre performance, til analyseformål, og (hvis brugeren ikke er logget ind) til reklamer. Ved at bruge LibraryThing anerkender du at have læst og forstået vores vilkår og betingelser inklusive vores politik for håndtering af brugeroplysninger. Din brug af dette site og dets ydelser er underlagt disse vilkår og betingelser.
Hide this

Resultater fra Google Bøger

Klik på en miniature for at gå til Google Books

Indlæser...

Napoleon and Wellington (2001)

af Andrew Roberts

MedlemmerAnmeldelserPopularitetGennemsnitlig vurderingOmtaler
296466,311 (3.64)4
On the morning of the battle of Waterloo, the Emperor Napoleon declared that the Duke of Wellington was a bad general, the British were bad soldiers and that France could not fail to win an easy victory. Forever afterwards historians have accused him of gross overconfidence, and massively underestimating the calibre of the British commander opposed to him. Andrew Roberts presents an original, highly revisionist view of the relationship between the two greatest captains of their age. Napoleon, who was born in the same year as Wellington - 1769 - fought Wellington by proxy years earlier in the Peninsula War, praising his ruthlessness in private while publicly deriding him as a mere 'sepoy general'. In contrast, Wellington publicly lauded Napoleon, saying that his presence on a battlefield was worth forty thousand men, but privately wrote long memoranda lambasting Napoleon's campaigning techniques. Although Wellington saved Napoleon from execution after Waterloo, Napoleon left money in his will to the man who had tried to assassinate Wellington. Wellington in turn amassed a series of Napoleonic trophies of his great victory, even sleeping with two of the Emperor's mistresses. The constantly changing relationship between these two nineteenth-century giants forms the basis of Andrew Roberts' compelling study in pride, rivalry, propaganda, nostalgia, and posthumous revenge.… (mere)

Ingen.

Ingen
Indlæser...

Bliv medlem af LibraryThing for at finde ud af, om du vil kunne lide denne bog.

Der er ingen diskussionstråde på Snak om denne bog.

» Se også 4 omtaler

Engelsk (3)  Hollandsk (1)  Alle sprog (4)
Viser 4 af 4
An examination of how Napoleon and Wellington's lives intersected; what they had in common; and (the book's most intriguing feature) what they thought about each other. Roberts sifts through the wealth of material written about both men, stripping away inaccuracy and bias to assemble a dual portrait that doesn't seek to flatter either subject. The book is lively and well written, providing enough detail on both subjects' military campaigns without bamboozling the reader with technicalities. Roberts is a witty and frequently caustic writer; one who is refreshingly unafraid to express strong opinions. Unlike so many writers, Roberts does not cherry-pick from primary and secondary sources to reinforce a point of his own; instead he presents the material as originally written and, if he believes it to be erroneous, states his reasons or lays bare the original writer's motivations. Highly recommended to anyone with even a passing interest in the Napoleonic or Regency period. ( )
  Lirmac | Jul 19, 2018 |
A parallel biography, and it's quite useful. Either man merits a longer book, and has plenty of them, but this is a competent essay that tells the reader a useful amount about either. Wellington or Napoleon, which one the reader ends up rooting for, as they meet in Belgium, tells a lot about the reader. So, all four parties to the transaction, the author, the reader and the two subjects, all live for a short period in communication with each other. A book I'd be happy to own! ( )
  DinadansFriend | Jul 7, 2015 |
Deze dubbelbiografie ligt in de traditie van de parallelle levens van Plutarchus. In plaats van een oude Romein en Griek, staan de beroemdste Brit en Fransman van hun tijd tegenover elkaar. Roberts concentreert zich daarbij op enerzijds een vergelijkende karakterstudie, anderzijds de interactie tussen de twee mannen. Wat zij privé van elkaar dachten, hoe zij zich in het openbaar over elkaar uitten, en natuurlijk hoe zij elkaar bestreden, eerst indirect –Napoleon’s maarschalken tegen Wellington in Spanje- maar uiteindelijk in een rechtstreekse confrontatie op het slagveld van Waterloo.

Wat die mening over elkaar betreft –het minst interessante deel van het boek -, die gaat van goed naar slecht. Napoleon is aanvankelijk vol lof over zijn tegenstrever, maar na 18 juni 1815 komt er geen goed woord over de hertog meer uit zijn mond. Naast het feit dat hij een slecht verliezer is, komt daarbij zijn overtuiging –ongefundeerd en onterecht- dat Wellington persoonlijk verantwoordelijk is voor zijn verbanning naar St. Helena. Wellington op zijn beurt schat Napoleon hoog in, maar verandert van gedachten wanneer hij hoort dat in Napoleon’s testament een aanzienlijk bedrag is toebedeeld aan de Franse officier die in 1818 uit wraakgevoelens een aanslag op hem heeft gepleegd.

Veel boeiender is Roberts’ vergelijking van de persoonlijkheden van de twee mannen, vaak tegenover elkaar gesteld als antipoden. De Engelse gentleman tegen de Franse schurk en straatvechter bijvoorbeeld, of, vanuit een ander perspectief bekeken, de passionele Corsicaan tegen de Britse droogstoppel. Uit Roberts relaas doemt een ander beeld op, namelijk dat van twee mannen die sterk op elkaar lijken. Beiden zijn tot op zekere hoogte self-made, intelligent maar wars van alle theorie, in hoge mate efficiënt en als het moet volkomen meedogenloos. Beide mannen kunnen slecht om met kritieke en zoeken de oorzaak voor hun eigen fouten bij anderen. Beiden worden –en dat is misschien wel hun meest wezenlijke gelijkenis, aldus Roberts- gedreven door een grenzeloze ambitie.

Roberts ziet het verschil tussen de twee veldheren dan ook niet zozeer in hun persoonlijkheden, maar in het systeem waarin ze functioneren. Napoleon heeft veel meer bewegingsvrijheid als onbetwistbaar staatshoofd van een door hem zelf gevormd en bestuurd staatsbestel. Wellington is gebonden aan de conventies en verplichtingen van de Britse republikeinse monarchie (om het zo maar te zeggen) en dient verantwoording af te leggen aan het parlement. Dit perkt zijn mogelijkheden in, maar behoedt hem ook voor excessen en fatale blunders, zoals Napoleon’s veldtocht tegen Rusland. Of om het in de woorden van Roberts te zeggen: ‘the (admittedly prosaic) moral….is that it is better to be perhaps incompetently governed by free and changable institutions than to be well governed by those who cannot be removed constitutionally.’ ( )
  BartGr. | Oct 27, 2009 |
Viser 4 af 4
ingen anmeldelser | tilføj en anmeldelse
Du bliver nødt til at logge ind for at redigere data i Almen Viden.
For mere hjælp se Almen Viden hjælpesiden.
Kanonisk titel
Originaltitel
Alternative titler
Oprindelig udgivelsesdato
Personer/Figurer
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
Vigtige steder
Oplysninger fra den engelske Almen Viden Redigér teksten, så den bliver dansk.
Vigtige begivenheder
Beslægtede film
Priser og hædersbevisninger
Indskrift
Tilegnelse
Første ord
Citater
Sidste ord
Oplysning om flertydighed
Forlagets redaktører
Bagsidecitater
Originalsprog
Canonical DDC/MDS
On the morning of the battle of Waterloo, the Emperor Napoleon declared that the Duke of Wellington was a bad general, the British were bad soldiers and that France could not fail to win an easy victory. Forever afterwards historians have accused him of gross overconfidence, and massively underestimating the calibre of the British commander opposed to him. Andrew Roberts presents an original, highly revisionist view of the relationship between the two greatest captains of their age. Napoleon, who was born in the same year as Wellington - 1769 - fought Wellington by proxy years earlier in the Peninsula War, praising his ruthlessness in private while publicly deriding him as a mere 'sepoy general'. In contrast, Wellington publicly lauded Napoleon, saying that his presence on a battlefield was worth forty thousand men, but privately wrote long memoranda lambasting Napoleon's campaigning techniques. Although Wellington saved Napoleon from execution after Waterloo, Napoleon left money in his will to the man who had tried to assassinate Wellington. Wellington in turn amassed a series of Napoleonic trophies of his great victory, even sleeping with two of the Emperor's mistresses. The constantly changing relationship between these two nineteenth-century giants forms the basis of Andrew Roberts' compelling study in pride, rivalry, propaganda, nostalgia, and posthumous revenge.

No library descriptions found.

Beskrivelse af bogen
Haiku-resume

Quick Links

Populære omslag

Vurdering

Gennemsnit: (3.64)
0.5
1
1.5
2
2.5
3 6
3.5 9
4 8
4.5 1
5 1

Er det dig?

Bliv LibraryThing-forfatter.

 

Om | Kontakt | LibraryThing.com | Brugerbetingelser/Håndtering af brugeroplysninger | Hjælp/FAQs | Blog | Butik | APIs | TinyCat | Efterladte biblioteker | Tidlige Anmeldere | Almen Viden | 155,520,437 bøger! | Topbjælke: Altid synlig